Τρόποι Ανάπτυξης Της Συναισθηματικής Νοημοσύνης Του Παιδιού

Εφαρμόσιμες τακτικές ενίσχυσης της συναισθηματικής νοημοσύνης ενός παιδιού, που είναι καταλυτικός παράγοντας για έναν εκκολαπτόμενο άνθρωπο.

Το ΕQ αποτελεί καταλυτικό παράγοντα για έναν εκκολαπτόμενο άνθρωπο, στα πρώτα του βήματα, αλλά και στη μετέπειτα ζωή του. Ποιες είναι οι εφαρμόσιμες τακτικές ενίσχυσης της συναισθηματικής νοημοσύνης ενός παιδιού;

Δώστε τροφή στις συναισθηματικές του ανάγκες

Οι κυριότερες συναισθηματικές ανάγκες ενός παιδιού είναι να νιώθει ασφαλές, αποδεκτό, κατανοητό, ότι βρίσκεται σε υποστηρικτικό περιβάλλον, όπου πιστεύουν σε αυτό και προπάντων το αγαπούν. Με αφετηρία αυτά, μπορούν να ικανοποιηθούν και επιμέρους συναισθηματικές ανάγκες, όπως η ελευθερία έκφρασης, η δημιουργικότητα και ο χώρος για προσωπική κρίση και σκέψη. 

Ονοματίστε τα συναισθήματα με λέξεις

Όταν παίζετε μαζί, πείτε ότι νιώθετε χαρούμενοι ή αν κάτι έχει στενοχωρήσει το παιδί σας, ρωτήστε το γιατί είναι λυπημένο. Στο άκουσμα των λέξεων κάθε συναίσθημα κατηγοριοποιείται στο μυαλό του, οδηγώντας σταδιακά στην καλύτερη κατανόηση των συναισθημάτων. Η ειλικρίνεια, η ενθάρρυνση και η αποδοχή των συναισθημάτων του παιδιού από τους γονείς, προετοιμάζουν ένα άτομο που μεγαλώνοντας θα είναι ειλικρινές με τα συναισθήματά του. Αντίθετα, η καταπίεση, η υπόδειξη πώς να νιώθει και τι να εκφράζει οδηγούν στην ματαίωση της προσωπικότητάς του και στην οικοδόμηση ενός διπλού ή ψευδούς εαυτού. Εκείνου που νιώθει ένα συναίσθημα κι εκείνου που το κρύβει, δείχνοντας κάτι άλλο ή νιώθοντας φόβο έκφρασής του.

Πράξεις καλοσύνης και γενναιοδωρίας

Εξασκήστε την καλοσύνη, προσφέροντας σε ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια. Ταυτόχρονα  μαθαίνετε στο παιδί την προσφορά και την κατανόηση απέναντι στους ανθρώπους εν ανάγκη.

Σωματοποιήστε το συναίσθημα

Η ντροπή κοκκινίζει τα μάγουλα. Το άγχος σφίγγει το στομάχι. Η χαρά δημιουργεί σωματική ευεξία. Παραλληλίστε τα εκάστοτε συναισθήματα με τις αντίστοιχες σωματικές αντιδράσεις, για να γίνουν καλύτερα αντιληπτά, όταν βιώνονται.

Μιλήστε θετικά

Ο αντίκτυπος των λέξεων συχνά αφήνει αποτυπώματα στη μνήμη του παιδιού συνειδητά ή μη, δίνοντας σε κάθε γεγονός θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Πάντα υπάρχει εναλλακτικός τρόπος έκφρασης, όπως θα δούμε παρακάτω:

«Το γραφείο σου θα ήταν πιο άνετο, τακτοποιημένο.»

αντί

«Το γραφείο σου είναι βρώμικο κι ακατάστατο.»

«Μίλησέ μου, σε παρακαλώ, πιο σιγά.»

αντί

«Μη φωνάζεις!»

«Τώρα δεν συμπεριφέρεσαι πολύ ωραία.»

αντί

«Είσαι κακό παιδί!»

«Η δασκάλα μου είπε ότι σε δυσκολεύουν λίγο τα μαθηματικά;»

αντί

«Η δασκάλα μου είπε ότι δεν είσαι καθόλου καλός στα μαθηματικά.»

«Όταν τελειώσεις τα μαθήματά σου, θα δούμε την αγαπημένη σου ταινία!»

αντί

«Αν δεν κάνεις τα μαθήματα σου, θα σε τιμωρήσω!»

Άλλες σημαντικές εκφράσεις για ένα παιδί είναι:

  • Είμαι εδώ, για να το συζητήσουμε.
  • Έκανες καλά, που μου το είπες.
  • Σε εμπιστεύομαι.
  • Δεν πειράζει, την επόμενη φορά θα ξαναπροσπαθήσεις.
  • Μπράβο σου! Πολύ ωραία ιδέα!
  • Σε ευχαριστώ πολύ!
  • Συγγνώμη που σου μίλησα έτσι.
  • Σε αγαπώ!

Προσοχή στους χαρακτηρισμούς

Οι χαρακτηρισμοί όχι μόνο στα παιδιά, αλλά και στους ενήλικες, προϊδεάζουν τους ίδιους, είτε έχουν, είτε δεν έχουν μια ιδιότητα. Ο συστηματικός αρνητικός χαρακτηρισμός ενός παιδιού, οδηγεί στην ενσωμάτωση του χαρακτηρισμού μέσα του, ορίζοντάς το ως στοιχείο του εαυτού του.

Κάνοντας, λοιπόν, θετική την αυτό-εκπληρούμενη προφητεία, με τη χρήση των κατάλληλων λέξεων και πράξεων, ενδυναμώνουμε τη θετική συμπεριφορά του παιδιού και τον συναισθηματικό του κόσμο.

 

 

Πηγές: ahaparenting.com, education.com, eqi.org

Φωτογραφία: seasidenannies.blogspot.com