Το Νερό Είναι Η Αρχή Όλων Των Πραγμάτων

«Ήρα, σεβάσμια θεά… άλλον εγώ από τους αειγεννήτους θεούς εύκολα θα τον κατεύναζα, ακόμη και τις ροές του ποταμού Ωκεανού, από το γένος του οποίου τα πάντα έγιναν».* Αυτή είναι μία μόνο από τις πολλές αναφορές, που κάνει ο Όμηρος στα έπη του για τη σημασία του νερού. Ο Θαλής ο Μιλήσιος (640 ή 624 π.Χ. – 546 π.Χ.) από τη μεριά του, υποστήριζε ότι το «νερό είναι η αρχή όλων των πραγμάτων».**

Η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους πάνω στον πλανήτη ήταν ανέκαθεν συνυφασμένη με το νερό. Το τελευταίο αποτελεί άλλωστε απαραίτητη προϋπόθεση για τη διαβίωση και ως εκ τούτου δεν είναι τυχαίο ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός ιστορικά αναπτύχθηκε γύρω από πηγές υδάτινων πόρων. Ακόμη και σήμερα οι μεγαλύτερες μητροπόλεις του κόσμου έχουν χτιστεί και επεκταθεί με βάση την εύκολη πρόσβασή τους στο νερό.

Τα 2/3 της επιφάνειας της γης καλύπτονται από νερό, όμως μόνο το 2,5% απ’ αυτό δεν είναι αλμυρό. Έτσι, το δεδομένο φαινόμενο της περιορισμένης ποσότητας του διαθέσιμου πόσιμου νερού επιδεινώνεται ραγδαία από τη συνεχιζόμενη ανομβρία, καθιστώντας την υδροδότηση δύσκολη σε όλο και περισσότερες περιοχές του πλανήτη. Κατά συνέπεια περίπου το 1/6 του παγκόσμιου πληθυσμού σήμερα στερείται την πρόσβαση σε πόσιμο νερό.

Ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία θεωρητικά πρωτοπορεί στις πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος, το πρόβλημα των υδάτινων πόρων είναι υπαρκτό και χειροτερεύει υπό την επίδραση τριών κυρίως παραγόντων, σύμφωνα με σχετική έκθεση του WWF: 1) υπερβολική χρήση, 2) ρύπανση και 3) μη ενσωμάτωση της διαχείρισης του νερού σε άλλα πεδία της πολιτικής.

Η αλόγιστη χρήση του πόσιμου νερού (π.χ. για πλύσιμο αυτοκινήτου) σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ρύπανσή του, λόγω των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην περαιτέρω απομείωση των διαθέσιμων αποθεματικών. Επομένως, για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του πλανήτη τίθεται εν αμφιβόλω η δυνατότητα υδροδότησής του στο άμεσο μέλλον, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει ακόμη και πολεμικές συγκρούσεις κατά τον 21ο αιώνα. 

 

 

* Όμηρος, ΙΛΙΑΣ, μτφρ. με προσέγγιση της ομηρικής διαλέκτου και ερμηνευτικά σχόλια Κ. Δούκας, εκδ. Ιδεοθέατρον και εκδ. Γεωργιάδης, Αθήνα, 2007, Στ’ έκδοση, σ. 481, ραψωδία Ξ, στίχοι: 243-246. 

** Χ. Τέζας, Ο Θαλής ο Μιλήσιος και οι αρχές των επιστημών, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Επιστημονική επετηρίδα της Φιλοσοφικής σχολής, Ιωάννινα, 1990, σ. 169.

 

Φωτογραφία: cleantechnica.com