Είναι κοινά αποδεκτό ότι η επαφή του ανθρώπου με τα ζώα τού δίνει μια αμφίδρομη επικοινωνία χαράς και αγάπης. Εκείνα διαισθάνονται, δένονται, κατανοούν και βοηθούν τα αφεντικά τους.  Δεν είναι λίγα άλλωστε ακόμα και τα περιστατικά αυτοθυσίας, που έχουν καταγραφεί. Τα ζώα, λοιπόν, μπορούν να σώσουν ζωές ή ακόμη και να βελτιώσουν τον τρόπο ζωής πολλών συνανθρώπων μας, που η φύση τούς στέρησε μερικές “ικανότητες”. Γνωρίζουμε για παράδειγμα σκύλους, που είναι συνοδοί τυφλών. Επίσης, τα άλογα βοηθούν σημαντικά παιδιά και ενηλίκους με αναπηρία.

Η θεραπευτική ιππασία και η ιπποθεραπεία είναι μια μέθοδος που βασίζεται σε προγράμματα αποκατάστασης ατόμων με νευρολογικές, κινητικές και αναπτυξιακές διαταραχές, όπως εγκεφαλική παράλυση, αυτισμός, σύνδρομο Down, σκλήρυνση κατά πλάκας, μυοπάθειες και άλλες ασθένειες. Το άλογο γίνεται για τον ασθενή το υγιές σώμα, που δεν έχει και του δίνει τη δυνατότητα να κινηθεί και να βιώσει πρωτόγνωρα για εκείνον συναισθήματα, όπως η χαρά ενός περιπάτου στην ύπαιθρο!

Έχει παρατηρηθεί πως με τη θεραπευτική ιππασία και την ιπποθεραπεία βελτιώνεται η βάδιση, η ισορροπία, η στάση και ο έλεγχος της κεφαλής, ο συντονισμός,  η συγκέντρωση της προσοχής και η εγρήγορση του ασθενούς, ενώ παράλληλα αυξάνεται η αντίληψη του σώματος, το εύρος της κίνησης και  η ομαλοποίηση του μυικού τόνου. Τέλος, αναπτύσσεται η δημιουργία πολυαισθητηριακού περιβάλλοντος, η εκπαίδευση λεπτής και αδρής κινητικότητας, η οριοθέτηση και η αυτοπεποίθηση!

specialedpost.org

Η Ιπποθεραπεία είναι ένα πιο εξειδικευμένο κομμάτι της θεραπευτικής ιππασίας. Πρόκειται για μια θεραπευτική συνεδρία με ειδικούς επιστήμονες όπως φυσικοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ψυχιάτρους, ψυχολόγους και άλλους. Πρόκειται ουσιαστικά  για τη μεταφορά μιας συνεδρίας αποκατάστασης από την αίθουσα στην αρένα, όπου αντί να χρησιμοποιηθούν θεραπευτικά εργαλεία, χρησιμοποιείται το άλογο.

Οι θεραπευτικές ικανότητες του αλόγου δεν είναι κάποια νέα ανακάλυψη. Από την Αρχαιότητα ακόμη είχε επισημανθεί η σπουδαιότητα του αλόγου και η ευεργετική του επίδραση στον άνθρωπο. Ο Ξενοφώντας μιλάει γι’ αυτό στο βιβλίο του «Περί Ιππικής» και ο Ιπποκράτης στο «Φυσική Άσκηση», όπου γράφει  πόσο ωφέλιμη είναι η ιππασία για τους μύες και τους πνεύμονες.

Στη σύγχρονη εποχή, η πρώτη επιστημονική εργασία έγινε το 1870 από τον γιατρό Chassagne στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, τον οποίο ακολούθησαν πολλοί στην συνέχεια. Εκείνος, όμως, που έθεσε τις βάσεις για αυτό που λέμε σήμερα “θεραπευτική ιππασία” ήταν ο Γερμανός Heipertz το 1977.

Στη χώρα μας η πρώτη προσπάθεια έγινε το 1983, ως εθελοντική κίνηση, αλλά η θεραπευτική ιππασία και η Ιπποθεραπεία ως επιστήμη οφείλεται στη δημιουργία της Επιστημονικής Θεραπευτικής Ιππασίας και Ιπποθεραπείας (Ε.Ε.Θ.Ι.Ι.Ε) το 2004 και τη δημιουργία του Πανελλήνιου Συλλόγου Ιπποθεραπευτών και Εκπαιδευτών Θεραπευτικής Ιππασίας (ΠΑ.Σ.Ι.Ε.Θ.Ι) το 2007.

 

 

Πήγες: Σύνδεσμος Θεραπευτικής Ιππασίας Ελλάδας, Επιστημονική Εταιρεία Θεραπευτικής Ιππασίας και Ιπποθεραπείας Ελλάδας

Φωτογραφίες: zastavki.com, specialedpost.org