Ο Ευρωπαϊκός Κινηματογράφος, απαλλαγμένος από Χολιγουντιανή λάμψη, εφέ και happy endings, χαρίζει απλόχερα ρεαλισμό και πρωτοτυπία.

Ταινίες με βαθιά πολιτικά και κοινωνικά νοήματα, με απίστευτα low budget παραγωγές κάποιες φορές, καταφέρνοντας όμως να σε αγγίξουν και να σου αφήσουν αυτό το “κάτι” για καιρό. Η λίστα θα μπορούσε να είναι ατελείωτη. Όσο πιο επιλεκτικά γίνεται, αυτές είναι οι Ευρωπαϊκές ταινίες που αξίζει ή μάλλον επιβάλλεται να δεις.

Good Bye Lenin, Γερμανία

Μια κριτική γεμάτη σάτιρα για τα στραβά και τις αδυναμίες της κομμουνιστικής Ανατολικής Γερμανίας. Πραγματεύεται την πτώση του τείχους του Βερολίνου με κωμικό και έξυπνο τρόπο, μεταδίδοντας τις πολιτικές καταστάσεις της εποχής, χωρίς να σε αφήσει να βαρεθείς λεπτό.

The Intouchables, Γαλλία

Μια εξαιρετική ιλαροτραγωδία, ωδή στην ανθρωπιά και την τρυφερότητα. Απλή, με ξεκάθαρο ύφος και αισιόδοξα συμπεράσματα. Κρατάει τον θεατή προσηλωμένο σε όλη τη διάρκειά της, καταφέρνοντας να γίνει η τρίτη μεγαλύτερη επιτυχία του γαλλικού box office.

Youth, Ιταλία

Αναφέρεται στο πέρασμα του χρόνου, τη ζωή και την τέχνη με έναν απίστευτα κομψό και διασκεδαστικό τρόπο. Ανάλαφρη, απαλλαγμένη από σοβαροφάνεια, αντικατοπτρίζει την πεζή καθημερινότητα, τις ανθρώπινες ανάγκες και επιθυμίες. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο δημιουργός της, Paolo Sorrentino, μας εκπλήσσει ευχάριστα, καθώς είναι υπεύθυνος επίσης για τα “Il Divo” και “Η Τέλεια Ομορφιά”.

The Sea Inside, Ισπανία

Μια αληθινή ιστορία που καταπιάνεται με το δικαίωμα στην ευθανασία. Με σημαντική βοήθεια την ερμηνεία του Javier Bardem, απέσπασε πολλές διακρίσεις. Το πικρό της χιούμορ με ανάσες ανθρωπιάς, δεν θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο.

The Lobster, Ελλάδα – Βρετανία

Δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα αυτή η “proud to be Greek” κινηματογραφική στιγμή. Ο Γιώργος Λάνθιμος, πιστός στο στυλ του, προβάλλει με έναν σουρεαλιστικό τρόπο τον κοινωνικό κομφορμισμό και τις συμπεριφορές, που μας έχει επιβληθεί να υιοθετήσουμε στις σύγχρονες κοινωνίες και τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Slumdog Millionaire, Αγγλία

Εκεί που το Hollywood συναντά το Bollywood. Μια πρωτότυπη και πανέξυπνη αναφορά στη σύγχρονη Ινδία, η οποία απέσπασε οκτώ Oscar, επτά Bafta και τέσσερις χρυσές σφαίρες το 2008 που κυκλοφόρησε.

Son of Saul, Ουγγαρία

Σκληρή, ωμή και τολμηρή, εξιστορεί την προσπάθεια ενός Εβραίου πατέρα να θάψει τον ίδιο του τον γιο στο Άουσβιτς του 1944.

The Pianist, Αγγλία- Γαλλία – Πολωνία

Η καλύτερη ταινία με αναφορά στο ολοκαύτωμα, μετά τη “Λίστα του Σίντλερ” και η καλύτερη ταινία του Πολάνσκι. Συγκλονιστικές σκηνές που δημιουργούν στον θεατή έναν κόμπο στο στομάχι.

A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence, Σουηδία

Σουρεαλιστική, ξεκαρδιστική αναφορά στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Πανέξυπνη σάτιρα πάνω στις ηθικές, πολιτικές και πολιτισμικές αξίες της σύγχρονης δύσης. Το κοινωνικό σινεμά στα καλύτερά του.

All About my Mother, Ισπανία

Κάπως πικραμένη, αλλά ίσως η καλύτερη ταινία του Pedro Almodovar. Εξεζητημένοι χαρακτήρες σε μια ταινία ωδή στο γυναικείο φύλο, το οποίο συνηθίζει να εξυμνεί ο Ισπανός σκηνοθέτης.

The Artist, Γαλλία

Σε γυρίζει στην εποχή του ασπρόμαυρου, βουβού κινηματογράφου, καταφέρνοντας παράλληλα να περάσει στον θεατή το μιούζικαλ και το ερωτικό δράμα, με εξαιρετικές ερμηνείες. Αποθεώθηκε σε όλα τα φεστιβάλ του 2011.