Δείτε Πώς Επιτυγχάνεται Η Αειφόρος Ανάπτυξη

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το περιβάλλον, ενώ αποκαθιστούμε, συντηρούμε και διαχειριζόμαστε κάθε τοπίο; Η απάντηση βρίσκεται στην αειφόρο ανάπτυξη!

Τα τοπία είναι ανανεώσιμες πηγές πλούτου. Η μη αποκατάσταση περιοχών που έχουν καταστραφεί ή αλλοιωθεί από ανθρώπινες παρεμβάσεις ή ακραία καιρικά φαινόμενα, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή και μη αναστρέψιμη περιβαλλοντική και πολιτιστική υποβάθμιση.

Οι προτάσεις αποκατάστασης τοπίου θα πρέπει να είναι:

  • ικανοποιητικές, ώστε να υπαρξει επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων,
  • εφικτές, δηλαδή βιώσιμες και ορθές από τεχνικής και οικονομικής απόψεως,
  • καινοτόμες, με αισθητική καταλληλότητα, με ανάδειξη χώρων που χρήζουν προσοχής και με την προσαρμογή του τοπίου στο ευρύτερο περιβάλλον

Η επιτυχία ενός τέτοιου σύνθετου έργου απαιτεί επαρκή και συνεχή διεπιστημονική συνεργασία και επικοινωνία.

Η παγκόσμια γνώση στα τεχνικά θέματα και στην εφαρμογή διεργασιών έχει δώσει τις απαιτούμενες μεθόδους που εφαρμόζονται εδώ και πολλές δεκαετίες για την αποκατάσταση του τοπίου.

Η πλήρης και επιτυχής επανασύσταση όλων των οικολογικών παραμέτρων που υπήρχαν στο παρελθόν ονομάζεται αποκατάσταση (reclamation) και θεωρείται δυσχερής και χρονοβόρος ενέργεια. Η αποκατάσταση είναι μερική (rehabilitation), όταν η προαναφερθείσα διαδικασία προσεγγίζει τις οικολογικές παραμέτρους του παρελθόντος, χωρίς όμως να επιτευχθεί η πλήρης επανασυγκρότηση του οικοσυστήματος. Υπάρχουν περιπτώσεις που οι σχετικές εργασίες αποσκοπούν στη δημιουργία ενός νέου οικοσυστήματος, το οποίο θα ικανοποιεί τις σημερινές ανάγκες σχετικά με τη χρήση γης από νέα κοινωνικά δεδομένα. Αυτή η διαδικασία είναι στην πραγματικότητα μια αντικατάσταση (replacement) των παλαιοτέρων οικολογικών παραμέτρων και λειτουργιών.

Σε κάθε περίπτωση, ένα βασικό βήμα στην προσέγγιση του ζητήματος της αποκατάστασης, συντήρησης και διαχείρισης των τοπίων είναι η εκτίμηση της συμβολής τους στην πορεία προς την αειφόρο ανάπτυξη. Αυτό αποτελεί βασικό στάδιο, επειδή οι σύγχρονοι και ευρύτεροι κοινωνικοπολιτικοί ορίζοντες μιας κοινωνίας πρέπει να ανταποκρίνονται και να συμβαδίζουν με το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον μιας περιοχής.

Έτσι, διασφαλίζεται η ποιότητα, η αυθεντικότητα και η ελκυστικότητα των τοπίων, αλλά προσδίδεται επίσης μεγάλη προστιθέμενη αξία σε μια περιοχή. Η προστασία του τοπίου αποτελεί υποχρέωση των τοπικών κοινωνιών, αφού οι δεσμοί του ανθρώπου με τη φύση είναι τόσο παλιοί όσο και η ιστορία του.

 

Πηγές

Aka, E., (2007), “Biodiversity, Conservation & Sustainable Socio-economic Development”, Journal of     Environmental, Cultural, Economic & Social Sustainability 2 (5), pp. 51-66.

Goudie, A., (2000), The Human Impact on the Natural Environment, 5th Edition, Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts, USA.

Grierson, D., (2007), “The Urban Environment: Agendas and Problems”, Journal of Environmental, Cultural, Economic and Social Sustainability 3 (1), pp. 1-8.

Norberg-Hodge, Η., (2007), “The Economics of Happiness”, Journal of Environmental, Cultural, Economic and Social Sustainability 1 (5), pp. 165-171.

Λάσκαρης, Κ., (1996), Διαχείριση Φυσικών Πόρων & Προστασία Περιβάλλοντος, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Αθήνα, Ελλάδα.

Συμεωνίδης, Κ., (1996), “Επιπτώσεις στο Περιβάλλον από Εξορυκτικές Δραστηριότητες & Μέθοδοι Αποκατάστασης”. Στο:  Λάσκαρης, Κ., (1996), Διαχείριση Φυσικών Πόρων & Προστασία Περιβάλλοντος, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Αθήνα, Ελλάδα.