Πόσο Zωόφιλοι Eίμαστε Tελικά;

Άνδρος, Σεπτέμβριος, σε ένα ουζερί στην πλατεία της Χώρας. Η πλατεία είναι γεμάτη από παρέες, που απολαμβάνουν τον καφέ ή το ούζο τους και από πάρα πολλές και φιλικές γάτες. Κάποια στιγμή μια παρέα αγανάκτησε, αφού δύο γάτες πήδησαν πάνω στο τραπέζι για να πάρουν και αυτές το μεζεδάκι τους και τα έκαναν όλα άνω κάτω. Δεν έγινε καμιά μεγάλη φασαρία, γιατί οι περισσότεροι έμειναν άφωνοι από την εξήγηση του μαγαζάτορα. Θυμήθηκε το καλοκαίρι, που πολλοί κάτοικοι των Αθηνών για να κάνουν το «κομμάτι τους» για 1-2 εβδομάδες αγοράζουν μια γάτα, αλλά  μαζί με τις διακοπές τελειώνουν και τα φιλοζωικά τους αισθήματα.

Παγκράτι, Μάρτιος, κοντά στο Άλσος. Τις πρώτες ανοιξιάτικες ημέρες του χρόνου, πολλές φορές μπορεί κανείς να παρατηρήσει τους κατοίκους αυτής της αθηναϊκής γειτονιάς να περπατάνε όπως ο Jack Nicholson στο Καλύτερα Δεν Γίνεται. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί έχουν κάποιο κόλλημα με τα σπασμένα πλακάκια των πεζοδρομίων, αλλά για να αποφύγουν τα περιττώματα ζώων, που οι ιδιοκτήτες τους δεν φρόντισαν να μαζέψουν.

Άγιος Ιωάννης, Πήλιο, Ιούλιος. Σε απόσταση μόνο μερικών λεπτών υπάρχουν τρεις πανέμορφες αιγαιοπελαγίτικες παραλίες. Μόνο μία από αυτές είναι οργανωμένη και μαζεύει τις πιο πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά και ηλικιωμένους. Σε αυτήν, λοιπόν, την παραλία εμφανίζονται και κάποιοι, που συνοδεύονται από αγοραφοβικά σκυλιά. Τα ζώα απλώς δεν έχουν συνηθίσει την πολυκοσμία, ενώ οι συγκεκριμένοι τύποι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν αφενός τα φιλοζωικά αισθήματα των λουομένων και αφετέρου την πολυνομία του Ελληνικού Κράτους, που δημιουργεί συχνά καταστάσεις σύγχυσης σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση γύρω από το θέμα της παραμονής οικόσιτων ζώων σε παραλίες.

Παρόμοια παραδείγματα «αγάπης» προς τα ζώα σίγουρα υπάρχουν πολλά. Τα σωματεία προστασίας και περίθαλψης αδέσποτων ζώων αναφέρονται συχνά «στη στρεβλή νοοτροπία πολλών “ζωόφιλων” της πλάκας». Όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις στη χώρα μας, από λόγια πάμε καλά στην πράξη υστερούμε. Πόσοι από εμάς πραγματικά και έμπρακτα αγαπάμε τα ζώα, μας αρέσει να τα φροντίζουμε και ενδιαφερόμαστε για τα δικαιώματα τους; Πόσοι από εμάς θα περιθάλπαμε ένα κακοποιημένο ζώο ή θα υιοθετούσαμε μια όμορφη φάτσα αντί μια καλή ράτσα;

Η απάντηση όπως και η πραγματικότητα είναι σκληρή, αφού σύμφωνα με εκτιμήσεις ο αριθμός των αδέσποτων ζώων στην Ελλάδα ανέρχεται σε μισό εκατομμύριο περίπου. Το πρόβλημα των αδέσποτων, όμως, δεν το δημιούργησαν τα ζώα. Το δημιούργησε η έλλειψη παιδείας και ενημέρωσης γύρω από αυτό το θέμα.

Τελικά μήπως θα πρέπει να αναρωτηθούμε εάν αυτό που μας παρακινεί να υιοθετήσουμε ένα οικόσιτο ζώο είναι η αγάπη μας προς τα ζώα ή ο εγωισμός μας;

 

 

Φωτογραφία: ©Uniquelife