“Αν κάποιος ξεπεράσει το μέτρο, τα πιο ευχάριστα πράγματα μπορεί να γίνουν τα πιο δυσάρεστα”

Δημόκριτος

Έχει χαρακτηριστεί μια από τις σύγχρονες “επιδημίες” και όχι άδικα. Η παιδική παχυσαρκία δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Η αλλαγή του τρόπου ζωής, το κυνήγι της επαγγελματικής καριέρας,  η ελλιπής άσκηση, το τυποποιημένο φαγητό είναι μερικές μόνο από τις αιτίες, που συνέβαλαν στην εμφάνιση του προβλήματος.

Η παιδική παχυσαρκία μπορεί να επηρεάσει τη σωματική και την ψυχική υγεία ενός ανθρώπου, δημιουργώντας προβλήματα, που θα κληθεί να αντιμετωπίσει σε μετέπειτα φάσεις της ζωής του. Ωστόσο, ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, στην ηλικία των 4-7 ετών (όταν και αυξάνεται ο λιπώδης ιστός) και στην εφηβεία.

Λόγοι εμφάνισης του προβλήματος

Οι λόγοι, λοιπόν, της παιδικής παχυσαρκίας είναι πολλοί, σύνθετοι και αλληλένδετοι όπως:

  • γενετικοί,
  • κοινωνικοί,
  • οικονομικοί,
  • πολιτισμικοί και
  • περιβαλλοντικοί.

Στην Ε.Ε., 14 εκατομμύρια παιδιά είναι υπέρβαρα, εκ των οποίων τα 3 αντιμετωπίζουν προβλήματα παχυσαρκίας. Ακόμη και στις μεσογειακές χώρες, ένα σημαντικό ποσοστό των παιδιών είναι παχύσαρκα. Το ποσοστό αυτό κορυφώνεται στην ηλικία των 10-11 ετών και ενώ δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ αστικών και αγροτικών περιοχών, τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα έχουν υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας, λόγω των κακών διατροφικών συνηθειών.

Συνέπειες παιδικής παχυσαρκίας

Το συγκεκριμένο πρόβλημα μπορεί να έχει πολλές και σοβαρές συνέπειες. Καλό θα είναι να αντιμετωπίζεται με τη σοβαρότητα που του αξίζει, έτσι ώστε να αποφεύγονται:

  • καρδιαγγειακά προβλήματα, π.χ. υπέρταση, αυξημένη τάση πήξης αίματος,
  • ενδοκρινικά προβλήματα, π.χ. διαβήτης, διαταραχές περιόδου,
  • μυο-σκελετικά προβλήματα, όπως πόνοι ισχύων,
  • αναπνευστικές δυσλειτουργίες, π.χ. υπνική άπνοια, άσθμα,
  • προβλήματα στα νεφρά, στο συκώτι, στη χολή,
  • κοινωνικο-οικονομικές συνέπειες, όπως άγχος, κατάθλιψη, μειωμένη αυτοεκτίμηση, ιατρικά έξοδα.

Αντιμετώπιση παιδικής παχυσαρκίας

Υπάρχουν ορισμένοι απλοί και πραγματοποιήσιμοι στόχοι για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας, όπως:

  • αύξηση της περιόδου του μητρικού θηλασμού,
  • παραδοχή του προβλήματος,
  • σωστή διατροφή (π.χ. πρωινό, πλήρη γεύματα, φρούτα, λαχανικά, κτλ.),
  • συστηματική άσκηση,
  • μείωση κατανάλωσης έτοιμου φαγητού,
  • αύξηση της κατανάλωσης νερού,
  • συστηματικός έλεγχος σωματικού βάρους,
  • ψυχολογική υποστήριξη, π.χ. αποφυγή αναφορών σε “απαγορευμένες λιχουδιές”, οικογενειακά γεύματα και
  • σωστή αντιμετώπιση τυχόν επιπλοκών υγείας.

Όπως σε πολλά παρόμοια θέματα, η πρόληψη είναι καλύτερη της αντιμετώπισης. Έτσι, εκτός από τα παραπάνω, χρειάζονται παρεμβάσεις σε επίπεδο οικογένειας, εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες και καλύτερη πληροφόρηση.

Το φαγητό είναι για πολλούς ιεροτελεστία και απόλαυση. Ο “αγώνας” κατά της παιδικής παχυσαρκίας δεν σημαίνει πως χρειάζεται κανείς να κόψει το φαγητό ή να τρώει σέλινο και καρότα πρωί, μεσημέρι και βράδυ. Ο Δημόκριτος ο Αβδηρίτης (460-370 π.Χ.) συνήθιζε να λέει πως “αν κάποιος ξεπεράσει το μέτρο, τα πιο ευχάριστα πράγματα μπορεί να γίνουν τα πιο δυσάρεστα”. Ας πορευτούμε, λοιπόν, με βάση αυτό…

 

 

Φωτογραφία: consciouskidsclub.com