Ο πρωτογενής τομέας και η επαρχία φαίνεται πως είναι η λύση για πολλούς νέους λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά και για καλύτερη ποιότητα ζωής.

Ο Μάκης Βραχλιώτης άφησε την Αθήνα και τον πρωταθλητισμό για τα Καλάβρυτα και τον πρωτογενή τομέα. Μέσα από τη συνέντευξη που μας παραχώρησε, προτρέπει τους νέους να τολμούν και να δείχνουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

Ήσουν πρωταθλητής στίβου, κάτι που δεν είναι απλώς ασχολία με τον αθλητισμό, αλλά στόχος, σκοπός. Τι σε έκανε να τον αφήσεις;

Πρωταθλητής δεν γεννιέσαι, αλλά γίνεσαι, αν έχεις τα προσόντα, το ταλέντο και δουλέψεις αρκετά και σκληρά.

Στην Τρίτη Δημοτικού με επέλεξαν ως ταλέντο, μετά από  δοκιμασίες που έκαναν κάποιοι γυμναστές για την εξεύρεση ταλαντούχων παιδιών. Ασχολήθηκα με τον κλασσικό αθλητισμό αρχικά με την προτροπή του πατέρα μου, ο οποίος είναι λάτρης του στίβου, αλλά και γιατί ο κλασσικός αθλητισμός έχει αυτόν τον συναγωνισμό και την άμιλλα, που κανένα άλλο άθλημα δεν μπορεί να σου προσφέρει. Έτσι ασχολήθηκα με τους δρόμους αντοχής 1.500, 5.000 και 10.000 μέτρων. Αντίπαλος το χρονόμετρο. Σιγά σιγά  άρχισαν οι διακρίσεις…

Έχω βγει 3ος στο Πανελλήνιο Σχολικό Πρωτάθλημα στα 3.000 μ.,  2ος στα 10.000 μ. στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα εφήβων, έχω τρέξει με την Εθνική στο Βαλκανικό πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου στην Τουρκία και γενικά από το 2000 έως το 2005 συγκαταλεγόμουν στους 2 – 3 καλύτερους Έλληνες αθλητές στην ηλικία μου.

Όμως, το να φτάσεις στην κορυφή  είναι πιο εύκολο από το να διατηρηθείς σ’ αυτήν. Και οι συνθήκες της εποχής με υποχρέωσαν να σταματήσω τον αθλητισμό, σε ηλικία που είχα ακόμη δυνατότητες διακρίσεων.

Ποιος είναι ο λόγος που ένας νέος αφήνει την Αθήνα;

Δεν είναι ένας, είναι πολλοί και κυρίως έχουν να κάνουν με την εργασία και τον βιοπορισμό. Για έναν νέο, που δεν έχει κάποια επιστημονική ή άλλη ειδίκευση, το μέλλον είναι δύσκολο και κατά τη γνώμη μου βρίσκεται  μακριά από την Αθήνα και μάλιστα στον πρωτογενή τομέα. Μετά από πολλή σκέψη και συζήτηση με τον πατέρα μου, αποφασίσαμε να έρθουμε στα Καλάβρυτα να νοικιάσουμε ένα κτήμα και να ασχοληθούμε με την κτηνοτροφία. Έτσι, αντί για ξυλουργός με αμφιλεγόμενο μέλλον, που ήταν η αρχική μου σκέψη, έγινα κτηνοτρόφος, κάτι που νομίζω ότι έχει καλύτερες προοπτικές. Κοιτάξαμε να βρούμε κάποια έκταση να νοικιάσουμε. Βρέθηκε αυτό το κτήμα, που είναι ιδιοκτησία της Ιεράς Μονής Μεγάλου  Σπηλαίου και το νοικιάσαμε για 20 χρόνια. Απευθυνθήκαμε σε ειδικούς μελετητές για το ποια είναι η καταλληλότερη επένδυση για την περιοχή. Αναλύοντας όλους τους παράγοντες, όπως τόπος, κλίμα, οικονομικές δυνατότητες, συγκυρίες και άλλα πολλά, προέκυψε η ενασχόλησή μου με τα πρόβατα.

Η αλλαγή και η προσαρμογή από την Αθήνα στα Καλάβρυτα ήταν δύσκολη;

Όταν παίρνεις μια απόφαση ζωής δεν πρέπει να σκέφτεσαι τις δυσκολίες ή τις ευκολίες. Σίγουρα υπήρξε ένα στάδιο προσαρμογής, άλλα ήθη και έθιμα, ένας καινούργιος κόσμος για μένα, στον οποίο έπρεπε να ενταχθώ,  να συμμετέχω, με μια λέξη να προσαρμοστώ.

Τα Καλάβρυτα είναι μια περιοχή της Ελλάδας πανέμορφη (χιονοδρομικό κέντρο, Βουραϊκός, Χελμός, Ι. Μ. Μεγάλου Σπηλαίου, Αγ. Λαύρα, Σπήλαιο Λιμνών κ.ά.),  πλούσια σε ιστορία και πολιτισμό και τουριστικά αναπτυγμένη. Οι νέοι της περιοχής με αποδέχθηκαν αμέσως και μάλιστα εντάχτηκα στην ποδοσφαιρική ομάδα των Καλαβρύτων, με την οποία διακριθήκαμε, παίρνοντας το πρωτάθλημα αήττητοι και υπάρχουν πάρα πολλά παιδιά, συνάδελφοι, που έχουμε κοινά όνειρα και οράματα για την κτηνοτροφία. Ειλικρινά δεν έχω μετανιώσει για την επιλογή μου.

Πες μας τι γίνεται στη μονάδα. Η καθημερινότητα και η φύση της εργασίας σου ποια είναι;

Η μονάδα έχει ως αντικείμενο τη γενετική βελτίωση των προβάτων φυλής Χίου. Αυτό επιτυγχάνεται καταρχάς με τη συνεργασία με ειδικούς κτηνίατρους, διατροφολόγους, ζωοτέχνες και πανεπιστήμια, που ασχολούνται με το θέμα αυτό και ακολουθώντας πιστά και κατά γράμμα τις οδηγίες και συμβουλές τους.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα χρόνο με τον χρόνο να βελτιώνονται τα ζώα, ώστε να παράγουν περισσότερο και ποιοτικότερο γάλα. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα δικά μας ζώα όλο το χρόνο παραμένουν σταβλισμένα, σε εγκαταστάσεις εγκεκριμένες και σύγχρονες, που παρέχουν άριστες συνθήκες διαβίωσης. Με τον τρόπο αυτό ελέγχουμε απόλυτα πώς και με ποιό τρόπο θα τραφεί το κάθε ζώο και αποφεύγουμε όλα τα αρνητικά, που υπάρχουν όταν τα ζώα είναι ελευθέρας βοσκής (καιρικές συνθήκες, καταπόνηση, μη ελεγχόμενη τροφή, ασθένειες). Το κυριότερο, η αναπαραγωγή των ζώων είναι απόλυτα ελεγχόμενη, χωρίς αιμομιξίες, που είναι το Α και το Ω στη γενετική βελτίωση, καθώς υπάρχει μητρώο για το κάθε ζώο, όπου αναγράφονται όλα τα στοιχεία, που μας χρειάζονται (ημερομηνίες τοκετών, γενεαλογικό δέντρο, αποδόσεις σε γάλα κλπ.). Όλα αυτά, βέβαια, χρειάζονται καθημερινή παρουσία στη μονάδα, αυξημένη προσοχή και προπαντός όρεξη και μεράκι.

Η παραγωγή σας ποια είναι;

Εκτός από την αναπαραγωγή γενετικά βελτιωμένων ζώων, τόσο θηλυκών όσο και αρσενικών, που διατίθενται σε άλλους κτηνοτρόφους για να εμπλουτίσουν και να κάνουν καλύτερα τα κοπάδια τους, επικεντρωνόμαστε κατά κύριο λόγο στην παραγωγή πρόβειου γάλατος, στο οποίο εκτός από την ποσότητα μας ενδιαφέρει και η ποιότητα, ώστε να περιέχει τα σωστά λιπαρά, τις σωστές πρωτεΐνες και όσο το δυνατόν λιγότερα μικρόβια, κάτι το οποίο επιτυγχάνεται με το υπερσύγχρονο αλμεκτικό μηχάνημα, που διαθέτει η μονάδα. Βέβαια, κάποια ζώα θα διατεθούν και για την κατανάλωση κρέατος.

Στόχος μεσοπρόθεσμα είναι να μπορέσουμε να καθετοποιήσουμε την παραγωγή μας με ένα τυροκομείο, ώστε να μπορούμε να φτιάχνουμε και να διαθέτουμε τα δικά μας τυροκομικά προϊόντα.

Ρισκάροντας για ένα καλύτερο αύριο, σίγουρα υπάρχει κάποιος στόχος. Ποιος είναι αυτός;

Η απόφαση πάρθηκε. Ήδη είμαι εδώ 2 χρόνια και παρ’όλες τις δυσκολίες είμαι αρκετά αισιόδοξος. Πρέπει η πολιτεία προσπάθειες σαν την δική μου, αλλά και άλλων νέων, να τις στηρίξει. Δεν μπορούμε σαν χώρα να ανταγωνιστούμε τους Ευρωπαίους με τεράστιες μονάδες και ποσότητες, αλλά μπορούμε να παράγουμε πολύ ποιοτικά προϊόντα και όχι μόνο στην κτηνοτροφία, αλλά και στη γεωργία. Ο τόπος μας είναι ευλογημένος. Δοκιμάστε τσάι του βουνού και ρίγανη από τον Χελμό, φέτα Καλαβρύτων. Είναι κρίμα να υπάρχουν δυνατότητες και να μην τις αξιοποιούμε. Προγραμματισμός χρειάζεται, βούληση για δημιουργία και να ξεχάσουμε τις αμαρτίες του παρελθόντος στη γεωργία και την κτηνοτροφία, που είναι μια μεγάλη και πονεμένη ιστορία.

Ας πιστέψουν και ας  εμπιστευτούν τους νέους, εφόσον βέβαια και οι ίδιοι πιστέψουν στον εαυτό τους!