Ο ιδρυτής του Μαύρου Θεάτρου της Πράγας, Jiri Srnec, μάς μιλά αποκλειστικά  για τη δημοφιλή και τόσο διαφορετική αυτή τεχνική -γεμάτη από κίνηση, χρώμα και μουσική- που έχει κατακτήσει την Ευρώπη, ενώ εξηγεί γιατί η γέννησή της είναι ό,τι καλύτερο του έχει συμβεί…

Τι είναι αυτό που κάνει το Μαύρο Θέατρο της Πράγας τόσο ξεχωριστό;

Είναι μοναδικό! Έχεις τη δυνατότητα να ζωγραφίσεις μία ιστορία στη σκηνή. Είναι χορός, μουσική και μιμητική τέχνη. Και όλα αυτά συνθέτουν έναν ποιητικά σουρεαλιστικό κόσμο!

Πώς σας προέκυψε η ανάγκη για τη δημιουργία του;

Ήμουν φοιτητής στην Ακαδημία Κουκλοθέατρου και ο δάσκαλός μου μού ανέθεσε να δραματοποιήσω κάποια γαλλικά τραγούδια. Σε κάποιες σκηνές, τα αγόρια και τα κορίτσια φορούσαν μαύρα ρούχα, τα οποία γίνονταν αόρατα πάνω στην σκηνή, που είχε επίσης μαύρο φόντο. Ενθουσιάστηκα τόσο με αυτό το εφέ, που μετά έβαλα όλους τους ηθοποιούς να φοράνε μαύρα και να παίζουν. Και κάπως έτσι γεννήθηκε το Μαύρο Θέατρο.

Τι είναι αυτό που συναρπάζει περισσότερο τον κόσμο;

Το εφέ του Μαύρου Θεάτρου, επειδή ακριβώς δεν το συναντάμε στην καθημερινότητά μας, όταν το βλέπουμε και το ζούμε, μας συναρπάζει. Μας κάνει και αισθανόμαστε πάλι παιδιά. Μαγευόμαστε από τις παραμυθένιες ιστορίες. που «ζωγραφίζονται» στην σκηνή, αλλά και από τα αντικείμενα που ζωντανεύουν και έχουν συναισθήματα.

Πιστεύετε ότι μέσω αυτού ένας καλλιτέχνης έχει τη δυνατότητα να εκφραστεί καλύτερα;

Κάθε μορφή τέχνης είναι διαφορετική. Και όλες μαζί είναι ίδιες. Ο καθένας βρίσκει αυτό που τον εκφράζει περισσότερο. Εμένα το Μαύρο Θέατρο είναι ό,τι καλύτερο μου συνέβη. Είχα το προνόμιο να εκφράσω την ευαισθησία μου, την ανάγκη για ομορφιά, το μυστήριο, το “happy end”, το παραμύθι, το βαθυστόχαστο νόημα, τις ανησυχίες μου. Το Μαύρο Θέατρο για μένα ήταν το όχημα της εξέλιξής μου.

Ποιες είναι οι αντιδράσεις του ελληνικού κοινού;

Λατρεύουμε το κοινό σας. Είναι ευγενικό και θερμό κοινό, περισσότερο από άλλα στον κόσμο. Και ακούμε την αντίδρασή του αμέσως όταν κάνουμε κάποιο αστείο επί σκηνής. Το εισπράττουμε αμέσως και για εμάς τους ηθοποιούς αυτό είναι πραγματικά σπουδαίο. Είναι σημαντικό για τον ηθοποιό να ακούει και να βλέπει την αντίδραση του κοινού την ώρα της παράστασης.

Ετοιμάζετε κάποια καινούρια παράσταση;

Θα ήθελα να κάνω μία παράσταση με έργο του Κάφκα. Το δουλεύω τα τελευταία πέντε έξι χρόνια και το σενάριο είναι ήδη έτοιμο. Αυτή η παράσταση θα είναι πιο δύσκολη -γιατί θα ήθελα να έχει και προβολές video- αλλά και ταυτόχρονα βαθυστόχαστη, καθώς οι θεατές θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν και το μυαλό τους, εκτός από τις αισθήσεις τους, για να αντιληφθούν τι συμβαίνει στην σκηνή και να «πιάσουν» το νόημα. Ευελπιστώ ότι θα καταφέρω να την ανεβάσω κάποια στιγμή μέσα στο 2015.

 

 

Φωτογραφία: ceskatelevize.cz