Μπροστά σε νέα δεδομένα βρίσκονται καθημερινά οι επιστήμονες που στελεχώνουν το μεγαλύτερο σε έκταση πειραματικό κέντρο πυρηνικών ερευνών και ειδικότερα επί της σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο, δηλαδή τον CERN (Conseil Européenne pour la Recherche Nucléaire). Το εν λόγω ερευνητικό κέντρο βρίσκεται δυτικά της Γενεύης, στα σύνορα Ελβετίας και Γαλλίας και ιδρύθηκε αρχικά  το 1954 από δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Η κύρια λειτουργία του αφορά την παροχή επιταχυντών σωματιδίων και άλλων υλικοτεχνικών υποδομών, που χρειάζονται για την πειραματική έρευνα στο πεδίο της φυσικής υψηλών ενεργειών.

Ένας από αυτούς τους επιταχυντές είναι ο LHC (Μέγας Επιταχυντής Αδρονίων), ο οποίος αναπτύσσεται σε υπόγεια κυκλική σήραγγα περιφέρειας 27 χιλιομέτρων και επιτρέπει στα πρωτόνια να επιταχύνονται σε πολύ υψηλές ενέργειες.

Όπως αποδείχθηκε στην πράξη, ωστόσο, οι ερευνητές του CERN δεν περιορίζονται αυστηρά στον τομέα της Ατομικής και Πυρηνικής Φυσικής. Ενδεικτικό είναι ότι εκεί εργαζόταν, ως έκτακτος ερευνητής, ο Τιμ Μπέρνερς Λι, ο επινοητής του Παγκόσμιου Ιστού, της δημοφιλέστερης, σήμερα, υπηρεσίας του Διαδικτύου1.

Η νέα επιστημονική γνώση, που προκύπτει μέρα με τη μέρα από τα πειράματα του CERN, ανοίγει νέους ορίζοντες για την ανθρωπότητα και έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει τον καταλύτη για τη ριζική μεταβολή της πραγματικότητας. 

Ειδικότερα, μία κατηγορία υποατομικών σωματιδίων (λεπτόνια), των οποίων η μελέτη ξεκίνησε πρόσφατα πειραματικά στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN, δείχνει να μην υπόκειται στο Καθιερωμένο Πρότυπο, δηλαδή στην καλύτερα εδραιωμένη ως σήμερα φυσική θεωρία για τα «συστατικά» του κόσμου και τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις. Εφόσον αυτό  επιβεβαιωθεί θα ανοίξει ο δρόμος για νέα μοντέλα της φυσικής που θα το εξηγούν, είτε προσαρμόζοντας το Καθιερωμένο Πρότυπο, είτε διατυπώνοντας εντελώς καινούριες θεωρίες.

Άλλωστε το υφιστάμενο Καθιερωμένο Πρότυπο της φυσικής δεν δίνει απαντήσεις σε σημαντικά κοσμικά και κοσμολογικά προβλήματα, όπως για παράδειγμα η ασυμμετρία της ύλης με την αντιύλη στα πρώτα στάδια «γέννησης» του σύμπαντος, χάρις στην οποία δημιουργήθηκε ο κόσμος, όπως τον παρατηρούμε σήμερα.

Ως εκ τούτου, πειράματα όπως οι συγκρούσεις στους επιταχυντές έχουν σκοπό να διαφωτίσουν νέα φαινόμενα, τα οποία πηγαίνουν πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο.

 

 

1wikipedia

Φωτογραφία: home.web.cern.ch