Στις 28 Φεβρουαρίου 2015, στο Θέατρο REX – Σκηνή Μαρίκα Κοτοπούλη, ξεκινάει την καλλιτεχνική πορεία της η παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου, “Πιαφ” της Παμ Γκεμς, με την Ελεονώρα Ζουγανέλη στον ομώνυμο ρόλο. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό της ζωής της Εντίθ Πιάφ, που σφράγισε το γαλλικό αλλά και το παγκόσμιο μουσικό στερέωμα του 20ου αιώνα με τη δυνατή και αισθαντική φωνή της. 

musicity.gr                         Ελεονώρα Ζουγανέλη

Με αφορμή τα τραγούδια-σταθμούς της Πιαφ, ζωντανεύουν στη σκηνή οι έρωτες, τα πάθη και τα ιστορικά πρόσωπα, που μεσουράνησαν στο παγκόσμιο καλλιτεχνικό στερέωμα του περασμένου αιώνα και συνδέθηκαν μαζί της, κατά τη διάρκεια της πολυτάραχης ζωής της, από τους δρόμους του Παρισιού μέχρι και τα διασημότερα music hall της Ευρώπης και της Αμερικής.

Ποια είναι όμως η ιστορία του Εθνικού Θεάτρου;

Ανεγέρθηκε το 1891 στο επιβλητικό νεοκλασικό του Τσίλερ, στην Αγίου Κωνσταντίνου, με δωρεά του ομογενή Ευστρατίου Ράλλη προς τον Γεώργιο Α’, ενώ τις πύλες του άνοιξε για πρώτη φορά δέκα χρόνια αργότερα. 

6_1_~1                                               Ο αρχιτέκτονας Έρνστ Τσίλερ

Η πρώτη περίοδος του Βασιλικού Θεάτρου, όπως ονομαζόταν τότε, κράτησε επτά έτη και το σημαντικότερο γεγονός ήταν το ανέβασμα της «Ορέστειας» το 1903. Μέχρι το 1908, που ανέστειλε τη λειτουργία του, ανέβηκαν περίπου 130 έργα κλασικού ρεπερτορίου. 

EthnikoTheatroskyscrapercity.com                       Το Βασιλικό Θέατρο στις αρχές του 20ου αιώνα 

Μία νέα περίοδος για την πρώτη κρατική σκηνή, ως Εθνικό Θέατρο πλέον, ξεκίνησε το 1932. Διευθυντής ορίστηκε ο Ιωάννης Γρυπάρης και ως αποκλειστικός σκηνοθέτης ο Φώτος Πολίτης, που συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα της υποκριτικής όπως Παξινού, Μινωτή, Βεάκη, Μυράτ, Παπαδάκη και Μανωλίδου. Οι δύο πρώτες παραστάσεις που ανέβηκαν, ήταν ο «Αγαμέμνων» του Αισχύλου και ο «Θείος Όνειρος» του Ξενόπουλου. Από το 1938 και έπειτα, το Εθνικό ανεβάζει παραστάσεις σε μεγάλες ευρωπαϊκές μητροπόλεις με μεγάλη επιτυχία, ενώ το 1939 ιδρύεται από τον Πέλο Κατσέλη το «Άρμα Θέσπιδος», μια Κινητή Μονάδα Περιοδειών, μέσω του οποίου παρουσιάζει το ρεπερτόριό του στην ελληνική επαρχία. 

protothema.gr

Το 1954, με τη συμβολή του Δημήτρη Ροντήρη και ύστερα του Αιμίλιου Χουρμούζιου, καθιερώνεται ο θεσμός των Επιδαυρίων. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, γίνεται άνοιγμα προς το εμπορικό θέατρο και εντάσσει στο δυναμικό του ονόματα όπως η Λαμπέτη και ο Χορν.

i-kalpiki-lira                   Η Έλλη Λαμπέτη με τον Δημήτρη Χορν στην “Κάλπικη λίρα”

Η μεταπολίτευση βρίσκει το θέατρο να δοκιμάζεται σκληρά στις νέες συνθήκες, με αλλεπάλληλες μεταβολές και ανακατατάξεις. Αρκετά αργότερα, το 1995 επί Νίκου Κούρκουλου, αλλάζει το νομικό καθεστώς και γίνονται τολμηρά βήματα προς τη θεατρική πρωτοπορία και έρευνα. Από τότε μέχρι σήμερα, το Εθνικό έχει φιλοξενήσει μεγάλη ποικιλία έργων, δράσεων και καλλιτεχνών, που το έχουν καταστήσει έναν από τους πιο νευραλγικούς φορείς του σύγχρονου πολιτιστικού τοπίου.

 

 

Πηγέςwww.n-t.grΕικονογραφημένο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Πάπυρος Larousse

Φωτογραφίες: monemvasianews.gr, musicity.gr, skyscrapercity.com, protothema.gr