Σήμερα, Κυριακή, 29 Μαρτίου στις 3 το πρωί η Ελλάδα θα λειτουργεί ξανά με θερινή ώρα. Άρα, το ρολόι μας θα πρέπει να το γυρίσουμε μία ώρα μπροστά.

Ο χρόνος είναι εφεύρημα του ανθρώπου. Έτσι, η ιστορία με την αλλαγή της ώρας δεν βασίζεται σε κάποια επιστημονικά δεδομένα, ούτε σε αστρονομικές παρατηρήσεις. Το θέμα είναι καθαρά πρακτικό και σχετίζεται με την εξοικονόμηση ενέργειας. Υποτίθεται ότι στην Ελλάδα, για παράδειγμα, εξοικονομούμε 210 ώρες ηλεκτρικής ενέργειας, κατά τη διάρκεια του θερινού ηλιοστασίου.

Εσείς πια «ώρα» προτιμάτε? Την κανονική χειμερινή ή την τεχνητή θερινή ώρα;

Το 1784, με μία επιστολή του σε γαλλική εφημερίδα, ο Benjamin Franklin (1706-1790) προέτρεπε τους Παριζιάνους να ξυπνούν μία ώρα νωρίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, ώστε να εκμεταλλεύονται το διαθέσιμο φυσικό φως όταν βρίσκονται στις εργασίες τους, αλλά και να καίνε λιγότερα κεριά το βράδυ.

Η ιδέα του B. Franklin τελικά εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, καταργήθηκε στην περίοδο του μεσοπολέμου, εμφανίστηκε πάλι στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και καθιερώθηκε οριστικά μετά την ενεργειακή κρίση του 1973. Από το 2000, σύμφωνα με την Κοινοτική Οδηγία (2000/C337/Ε/18) η εφαρμογή του μέτρου γίνεται τις ίδιες ημερομηνίες για όλα τα κράτη-μέλη.

Με λίγα λόγια, κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου και του Οκτωβρίου, πολλές χώρες ανά τον κόσμο παίζουν ένα παιχνίδι που λέγεται «αλλαγή της ώρας».  Υπάρχουν όμως και ορισμένα κράτη, όπως η Κίνα, η Αργεντινή, η Ινδία και πρόσφατα η Ρωσία, που δεν συμμετέχουν σ’ αυτό το παιχνίδι και έτσι δεν βάζουν τα ρολόγια τους μία ώρα μπροστά και μία ώρα πίσω, με την έναρξη του θερινού και του χειμερινού ηλιοστασίου, αντίστοιχα.

Όποια ώρα λοιπόν κι αν προτιμάτε, το ζήτημα είναι αν οι λόγοι, που οδήγησαν στην εμφάνιση και εφαρμογή αυτού του μέτρου, εξακολουθούν να είναι τόσο σημαντικοί σήμερα όσο ήταν περίπου έναν αιώνα πριν!

 

Φωτογραφία: tsantiri.gr