Τα τελευταία χρόνια το ακούμε όλο και περισσότερο. Η «χαμένη», η «απούσα» γενιά, η γενιά των ναρκισσιστών, των τεμπέληδων, των έτσι και των αλλιώς. Το ακούμε τόσο συχνά που με βάση τις τεχνικές της αυθυποβολής θα πρέπει να το έχουμε ήδη πιστέψει. Αν είναι έτσι, τότε ας το πάρουμε απόφαση κι ας παραδοθούμε.

Για πολλούς μελετητές, οι τελευταίες γενιές της Ελλάδας κατηγοριοποιούνται ως εξής:

  • Η μεταπολεμική γενιά, που με αυτοθυσία αγωνίστηκε για αλλαγή
  • Η απαιτητική γενιά του πολυτεχνείου, που οραματιζόταν την ανανέωση και
  • Η σημερινή γενιά, που κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά τι ακριβώς κάνει. Εισπράττει; Απολαμβάνει; Ελπίζει ή απλώς πληρώνει το λογαριασμό;

Αλλάζουν οι προτεραιότητες κάθε γενιάς, αυτό είναι αλήθεια. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις κυριαρχεί μια δόση νοσταλγίας για το παρελθόν. Ο αμερικανός ιστορικός, Lewis Mumford (1895-1990) είχε πει πως «κάθε γενιά επαναστατεί ενάντια στους πατεράδες της και συμφιλιώνεται με τους παππούδες της». Ωραιοποιώντας, όμως, το παρελθόν ελλοχεύει ο κίνδυνος να φτάσουμε σε αυθαίρετα συμπεράσματα.

Η σημερινή γενιά σίγουρα δεν είναι μίζερη, ούτε ανεύθυνη. Σίγουρα, δεν έχει το μονοπώλιο για τη δύσκολη εποχή που περνάει. Αν σκεφτούμε τα ιστορικά γεγονότα του περασμένου αιώνα, τότε θα βρούμε και άλλες «χαμένες» γενιές.

Όμως, κοιτάζοντας πάλι προς τα πίσω –προσεκτικότερα αυτή τη φορά– μπορεί να βρούμε τον τρόπο, με τον οποίο οι παππούδες και οι γονείς μας πάλεψαν για αυτά που πίστευαν, να διαπιστώσουμε τι υπέστησαν και τι κέρδισαν εν τέλει. Είναι δύσκολο να κυνηγήσεις τα όνειρα μόνο με την καλή θέληση. Χρειάζεται και εκείνο το είδος ωριμότητας –άλλοι το λένε πείρα– που προσφέρεται μόνο μέσα από τη συντριβή.

Αυτή η γενιά είναι η γενιά της αξιοπρέπειας, που δεν παράγει μαζικά τους γνωστούς και βολεμένους πλέον «επαναστάτες» άλλων εποχών. Είναι η γενιά των «άψητων» και των «άγουρων», αποτέλεσμα της αγάπης, που μας έδειξαν οι προηγούμενοι. Είναι, επίσης, η γενιά της προσαρμοστικότητας και της επιβίωσης.

Ωστόσο, πρέπει επιτέλους να αφήσει την κουλτούρα της σφιγμένης γροθιάς στην τσέπη και να αποφασίσει αν το ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Μια πιθανή απάντηση σε αυτό έρχεται από τον αμερικανό κωμικό, Bill Cosby, όταν έλεγε «it depends on whether youre pouring or drinking»

 

Φωτογραφία: whatsuptrendy.com