Η Εμβληματική Προσωπικότητα Του Ernest Hemingway

Η ζωή κάθε ανθρώπου, ειπωμένη αληθινά, είναι ένα μυθιστόρημα“,

 Ernest Hemingway

Ο Ernest Hemingway (1899-1961) ήταν αυτό που λένε larger than life. Όχι, όμως, με την έννοια που ξενίζει, αλλά ενός ρεαλιστή και ιδιόρρυθμου ανθρώπου, που απολαμβάνει τις όμορφες στιγμές και συντρίβεται από τα λάθη του. Ο Hemingway αυτοκτόνησε στις 2 Ιουλίου 1961.

 “Η ευτυχία σε έξυπνους ανθρώπους είναι το πιο σπάνιο πράγμα που ξέρω”

…ευτυχία και εξυπνάδα, δύο έννοιες –πολλές φορές– ασύμβατες!

Στον Hemingway ανήκει ένα από τα πιο μικρά διηγήματα (6 λέξεις), που έχουν γραφτεί ποτέ. “Προς πώληση. Παιδικά παπούτσια. Εντελώς αφόρετα.” Υπερασπίστηκε την ιστορία αυτή στη βάση των ερωτημάτων που θέτει, δηλαδή “Τίνος ήταν τα παπούτσια, γιατί δεν φορέθηκαν και γιατί πωλούνται;”.

Στο έργο του “Ο γέρος και η θάλασσα” (1952, βραβείο Pulitzer) πραγματεύεται τη μοναχική ιστορία ενός ηλικιωμένου ψαρά. Το 1954, ο εμβληματικός συγγραφέας βραβευτηκε με το Νομπέλ Λογοτεχνίας.

…”όμως κάθε στιγμή της ζωής, είναι στιγμή πολύτιμη”!

(“Πέρα απ’ το ποτάμι και κάτω απ’ τα δένδρα“, 1950)

“Το ότι το αεροπλάνο τρέχει πολύ πιο γρήγορα από το άλογο, δεν σημαίνει ότι ο κόσμος έγινε καλύτερος”

…τεκμηριώνοντας την άποψή του σε πολλά από τα γραπτά του!

Δεν ξέρω ποιος τους έφτιαξε τους νόμους, αλλά ξέρω ότι δεν υπάρχει νόμος που να λέει ότι πρέπει να ζεις πεινασμένος” σκέπτεται ο Χάρι Μόργκαν, ένας ναυτικός-λαθρέμπορος, ο ήρωας στο έργο του “Να έχεις και να μην έχεις” (1937).

Ο Hemingway ξεκινούσε τη μέρα του γύρω στις 6 το πρωί. Όταν ολοκλήρωνε το γράψιμο ένιωθε “άδειος και ταυτόχρονα λυπημένος και χαρούμενος, σαν να είχα κάνει έρωτα“.

Ο Hemingway πολέμησε και τραυματίστηκε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κάλυψε δημοσιογραφικά την καταστροφή της Σμύρνης, τον ισπανικό εμφύλιο και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Αμερικανός συγγραφέας πίστευε πως με τα ευχολόγια δεν μπορεί να προχωρήσει η ζωή και θα πρέπει να είναι κανείς προετοιμασμένος για το αναπάντεχο.

μη στέλνεις να ρωτήσεις για ποιον χτυπά η καμπάνα, χτυπάει για σένα“!

(“Για ποιον χτυπά η καμπάνα“, 1940)

“Πίνω για να κάνω τους άλλους ανθρώπους πιο ενδιαφέροντες”

…ίσως, η μισή αλήθεια!

Η συγγραφή, το αλκοόλ, το ψάρεμα και το κυνήγι αποτελούσαν τις μεγάλες τρέλες της ζωής του.  Το 1935 ο συγγραφέας άρχισε να πυροβολεί εναντίον ενός κοπαδιού καρχαριών για να προστατέψει την ψαριά του. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα υγείας, τα οποία, σε συνδυασμό με την υπερβολική χρήση αλκοόλ και την κατάθλιψη, αποτελούσαν εμπόδιο στο συγγραφικό του έργο. “Πάντα να κάνεις ξεμέθυστος ότι έλεγες πως θα κάνεις μεθυσμένος. Έτσι θα μάθεις να κρατάς το στόμα σου κλειστό“, συνήθιζε να λέει.

..η άλλη μισή αλήθεια!

Πώς μπορεί να ξέρει κανείς ότι θα είναι η μόνη αληθινή αγάπη της ζωής;

…το τέλος του “Αποχαιρετισμός στα Όπλα” (1929) γράφτηκε 39 φορές γιατί…

Το συγκεκριμένο βιβλίο αναφέρεται σε μια γλυκόπικρη αυτοβιογραφική ιστορία, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1921, ο Hemingway παντρεύτηκε τη Hadley Richardson (1891-1979). Το 1927 χώρισαν και ο συγγραφέας παντρεύτηκε την Pauline Pfeiffer (1895-1951), που τον πολιορκούσε για καιρό. “Με αντιμετώπιζε σαν τρόπαιο. Η σχέση μας ήταν βαρετή. Δεν είχαμε τίποτα να συζητήσουμε” έλεγε αργότερα για την Pfeiffer. Με τον καιρό η ανία έσπρωξε τον Hemingway στην αγκαλιά μιας 22χρονης Αμερικανίδας.

Όταν αργότερα συνάντησε τυχαία την πρώτη του γυναίκα της είπε “Θα σ’ αγαπώ πάντα. Να ξέρεις πως θα περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου ψάχνοντας εσένα“.

…”έπρεπε να βρω τις σωστές λέξεις”!