Η ελληνική άνοιξη είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη γιορτή του Πάσχα, η οποία  αποτελεί και τη μεγαλύτερη ευκαιρία για όμορφες ολιγοήμερες αποδράσεις. Οι περισσότεροι τόποι έχουν πλούσια και ιδιαίτερη λαογραφία, με πολλά έθιμα και παραδόσεις, που αξίζει κανείς να ανακαλύψει.

Από τα πιο γνωστά και προβεβλημένα έθιμα είναι ο φαντασμαγορικός «Ρουκετοπόλεμος» στο Βροντάδο της Χίου, ο οποίος έχει ρίζες στην Τουρκοκρατία. Αναπαρίσταται μία ιδιόμορφη «μάχη» ανάμεσα σε δύο ενορίες του χωριού ώστε να γιορταστεί η Ανάσταση. 

Στο Λεωνίδιο Αρκαδίας, ο νυχτερινός ουρανός του Μεγάλου Σαββάτου πλημμυρίζει πύρινα αερόστατα, που εξυψώνονται ανά εκατοντάδες και το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. 

Στη Ζάκυνθο, το μεσημέρι της Μ. Παρασκευής, γίνεται η περιφορά του Εσταυρωμένου και στη συνέχεια ο δεσπότης περνάει τον Σταυρό πάνω από τα κεφάλια του πλήθους, ενώ ο Επιτάφιος γίνεται ξημέρωμα Μ. Σαββάτου, σε μία κατανυκτική ατμόσφαιρα με πένθιμες μουσικές. Με την πρώτη Ανάσταση,  σπάνε πήλινα αγγεία ξορκίζοντας το κακό.

Κάτι αντίστοιχο γίνεται και στην Κέρκυρα, όπου ο επισκέπτης παρακολουθεί τους «Μπότηδες» τη Μεγάλη Παρασκευή. Ο κόσμος πετάει μεγάλα αγγεία γεμάτα με νερό από τα παραθύρια και οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα. 

Εντυπωσιακή και η κυκλαδίτικη παράδοση, όπου το κάθε νησί τηρεί κάποιο έθιμο ευλαβικά. Στην ορεινή Πάρο, η περιφορά του Επιταφίου γίνεται με δεκαπέντε στάσεις. Στην καθεμία φωτίζεται ένα σημείο του βουνού, όπου αναπαρίσταται κάποιο επεισόδιο από τη ζωή του Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Στην Κύθνο υπάρχει το έθιμο της «Κούνιας», όπου τη Λαμπρή αγόρια και κορίτσια ανεβαίνουν σε μία κούνια στην πλατεία, ντυμένα παραδοσιακά και όποιος κουνήσει κάποιον άλλο, δεσμεύεται για γάμο. Μερικά ακόμα έθιμα είναι ο παράλληλος εορτασμός γεμάτος σεβασμό, Καθολικών και Ορθόδοξων στη Σύρο, ο μπαρουτοπόλεμος της Μήλου και το βύθισμα του Επιταφίου στη θάλασσα, τα φωτισμένα τενεκεδάκια στον Πύργο Σαντορίνης, οι «Μπάλες» στην Ίο, όπου οι νέοι παίζουν με μικρές σιδερένιες μπάλες και η τριήμερη περιφορά της εικόνας της Παναγίας στη Φολέγανδρο

Στην Πάτμο εντυπωσιάζει το Μεγαλοβδόμαδο με το έθιμο του «Νιπτήρα» και την αναπαράσταση του Μυστικού Δείπνου, ενώ στη Ρόδο το Σάββατο του Λαζάρου ψάλλουν τα «Λαζαράκια», κάλαντα που έχουν διατηρηθεί σε λίγες περιοχές της Ελλάδας.

Κατανυκτική η ατμόσφαιρα εξίσου στη Μακεδονία και την Ήπειρο. Στα ηπειρώτικα χωριά αναβιώνει το έθιμο του «Ζαφείρη», όπου κάποιο παιδί υποδύεται το νεκρό και τον μοιρολογούν, ενώ σε αρκετά μακεδονικά μέρη καίνε ένα ομοίωμα του Ιούδα.

Εκτός από τα παραπάνω, που ξεχωρίσαμε, υπάρχουν πάμπολλα ακόμη ήθη και έθιμα, που διατηρούνται αναλλοίωτα στο πέρασμα του χρόνου και έχουν το καθένα μια ξεχωριστή θέση στην ελληνική λαογραφία.  

 

 

Πηγές: 7 ημέρες, Ελληνική Λαογραφία – Μιχάλης Μεγακλής-εκδόσεις ΜΙΕΤ, Εγκυκλοπαίδεια Παπυράκι

Φωτογραφία: jamalafoods.com