“Drops Of Peace”: Η Θάλασσα Συναντά Τη Στεριά, Με Πρωταγωνίστρια Την Ανθρώπινη Ύπαρξη

Ένα μήνα σχεδόν μετά την πραγματοποίηση του “Drops of Breath”, της πρώτης υποβρύχιας χορευτικής παράστασης στον κόσμο, μια διαδραστική, dance visual, site specific performance, το Drops of Peace -που αποτελεί τη συνέχεια του καινοτόμου project “Η Υποβρύχια Καρδιά της Μεσογείου”- έρχεται να συναρπάσει τους θεατές, χαρίζοντάς τους ακόμη μια ανεπανάληπτη εμπειρία, όπου συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις.

Από τα βαθυγάλανα, λοιπόν, νερά του Σουνίου οι χορευτές -μεταξύ των οποίων και δύο με κινητικά προβλήματα- αναδύονται στους υπέροχους κήπους του Μουσείου Βορρέ, στην Παιανία, υπό την καθοδήγηση των χορογράφων Sophie Bulbulyan (Γαλλία), Αποστολία Παπαδαμάκη (Ελλάδα), που συνεργάστηκαν και για τις “Σταγόνες Αναπνοής”, και Λία Χαράκη (Κύπρος) και καλούν τους θεατές σε έναν περίπατο στη φύση, εκεί όπου η θάλασσα συναντά τη στεριά, με πρωταγωνίστρια την ανθρώπινη ύπαρξη.

Οι χορογράφοι του “Drops of Peace” μας μίλησαν  για την εμπειρία τους, αλλά και τον βαθύτερο σκοπό αυτού του μαγευτικού ταξιδιού.

Τι θέλει να πει η παράσταση αυτή, αλλά κι εσείς προσωπικά ως καλλιτέχνιδες, στον κόσμο; Ποιος ο στόχος και το βαθύτερο νόημά της;

Αποστολία Παπαδαμάκη: Η παράσταση στοχεύει στο να ευαισθητοποιήσει το κοινό σε σχέση με τη θέση του ανθρώπου πάνω στη γη, αλλά και τον λόγο της ύπαρξής του. Για μένα, ο άνθρωπος από “κατακτητής “ της φύσης, αλλά και άλλων ανθρώπων και πλασμάτων, καλείται να αναθεωρήσει τη θέση του και να νιώσει ταπεινότητα και ευτυχία για όλον τον κόσμο που τον περιβάλλει και κάθε μορφή ζωής. Μπορεί να ακούγεται λίγο απλοϊκό και τετριμμένο, αλλά θεωρώ ότι όλα τα παραπάνω έχουν να κάνουν με το συναίσθημα της αγάπης. Όχι της αγάπης που αποζητούμε από τους άλλους, αλλά από το συναίσθημα της αγάπης που εμείς είμαστε διαθέσιμοι να νιώσουμε για τον κόσμο, αυτό που μας οδηγεί στην πραγματική ελευθερία από κάθε τι φθαρτό και άφθαρτο.

Lia CharakiΛία Χαράκη

Λία Χαράκη: Νιώθω ότι πρόκειται για ένα project, το οποίο περιλαμβάνει μία από τις μεγαλύτερες πολυτέλειες της εποχής μας: Χώρο και χρόνο! Δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε οι θεατές να έχουν τον απαραίτητο χρόνο να εξερευνήσουν και να ανακαλύψουν την παράσταση κατά τη διάρκεια της βόλτας τους στον κήπο. Ως εκ τούτου, απολαμβάνουν τη μοναδική εμπειρία αυτής της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Είναι ένα εγχείρημα, που αποκαλύπτει πώς η υποβρύχια παράσταση επηρέασε και άλλαξε τους χορευτές, φέρνοντάς τους πιο κοντά στον ίδιο τους τον εαυτό, στη φύση τους. Αυτό ακριβώς ελπίζουμε να συμβεί και στους θεατές, οι οποίοι γίνονται μάρτυρες αυτής της διαδικασίας.

Sophie Bulbulyan: Όπως σε όλα τα πρότζεκτ της ομάδας DK-BEL, εξερευνούμε τις ανθρώπινες σχέσεις και ιδιαίτερα τη δύναμη της συνεργασίας, αλλά και πώς αυτή τρέφεται από τη μοναδικότητα του καθενός από εμάς. Εμπνευσμένοι από τη μοναδική εμπειρία που ζήσαμε κάτω από το νερό, θα θέλαμε να μοιραστούμε με τους θεατές τη δημιουργία μιας ιδιαίτερης σχέσης, ανάμεσα στη φύση και την ανθρώπινη υπόστασή μας. Αλλά και το πώς αυτή μας επιτρέπει, όχι μόνο να εξελιχθούμε, αλλά και να επιστρέψουμε στον αγνό εαυτό μας και μέσω αυτού να προσεγγίσουμε την έννοια της ομαδικότητας.

Περιγράψτε μας την εμπειρία σας, όσο δουλεύατε πάνω στο project, αλλά και τις δυσκολίες που ενδεχομένως συναντήσατε.

Αποστολία Παπαδαμάκη: Όσον αφορά στο “Drops of Peace” δεν υπήρξαν δυσκολίες κατά τη γνώμη μου. Το ακριβώς αντίθετο μάλιστα. Μας εμπλούτισε τόσο πολύ η εμπειρία της υποβρύχιας performance “Drops of Breath”, που η παράσταση στους κήπους μοιάζει να είναι η φυσική της συνέχεια. Η μόνη δυσκολία για μένα, αλλά και για τους χορευτές, ήταν ο “αποχωρισμός “ του υγρού στοιχείου, που για τόσον καιρό μας περιέβαλε.

Apostolia Papadamaki - Drops of  Breath - photo Alexandros Anagnostopoulos (1)Αποστολία Παπαδαμάκη

Λία Χαράκη: Κατά τη διάρκεια αυτής της δουλειάς, ήρθα αντιμέτωπη με τους φόβους μου, να δουλέψω δηλαδή με χορευτές που έχουν κινητικά προβλήματα και αυτό ήταν μεγάλο μάθημα για μένα. Χάρη στις συνεργάτιδές μου, Σοφί και Αποστολία, και σε μια εκπληκτική ομάδα καλλιτεχνών, συνειδητοποίησα ότι το ζήτημα δεν είναι να μάθεις πώς να αντιμετωπίζεις τα διάφορα προβλήματα, αλλά το πώς θα αγκαλιάσεις τη διαφορετικότητα ως μια νέα κανονικότητα, αφού όλοι μας είμαστε διαφορετικοί και σε πολλές περιπτώσεις “ανάπηροι”. Απόλαυσα πραγματικά που παρακολούθησα από κοντά το πώς αυτοί οι καλλιτέχνες εξελίχθηκαν και μεταμορφώθηκαν, με τρόπους που οι λέξεις αδυνατούν να περιγράψουν!

Sophie Bulbulyan: Χωρίς καμιά αμφιβολία, η παράσταση “Drops of Peace” ήταν πολύ πιο εύκολο να στηθεί σε σχέση με το υποβρύχιο πρότζεκτ “Drops of Breath”. Τα μέλη της ομάδας είχαν ξαναδουλέψει μαζί, επομένως υπήρχε ήδη πνεύμα ομαδικότητας. Εκτός αυτού, οι κήποι του Μουσείου Βορρέ αποτέλεσαν για εμάς πηγή έμπνευσης, δίνοντάς μας την ώθηση και την ενέργεια, που χρειαζόμασταν, για να συνεχίσουμε, ύστερα από μερικές πολύ κουραστικές εβδομάδες, που μας εξουθένωσαν σωματικά και πνευματικά.

Sophie Bulbulyan photo Alexandros Anagnostopoulos (1)Sophie Bulbulyan

Πώς υποδέχθηκε ο κόσμος την πρώτη παράσταση του καινοτόμου project “Η Υποβρύχια Καρδιά της Μεσογείου”, “Drops of Breath”? Υπήρξαν αντιδράσεις ή σχόλια του κοινού που σας έκαναν εντύπωση ή σας συγκίνησαν;

Αποστολία Παπαδαμάκη: Η υποδοχή του κοινού ήταν πέρα από κάθε προσδοκία για μας και η αλήθεια είναι ότι η υλοποίηση της παράστασης ήταν τόσο δύσκολη και ήθελε τόσο μεγάλη προσπάθεια, που δεν μπορούσαμε να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος και τον αντίκτυπο στον κόσμο. Το γεγονός ότι οι πρόβες μας ήταν κάθε μέρα κάτω από το νερό επί μήνες, μας έκανε να ξεχάσουμε τον τρόπο που λειτουργεί ο «επίγειος» κόσμος! Όμως, υπήρξαν πραγματικά παρά πολύ συγκινητικές στιγμές, όπως όταν κατά τη διάρκεια της υποβρύχιας χορογραφίας, σε μια σκηνή που δίνουμε το χέρι μας στο υποβρύχιο κοινό, αλλά και στο κοινό, που παρακολουθούσε με μάσκα στην επιφάνεια της θάλασσας, όλοι μας έδιναν το χέρι θέλοντας να ενωθούν μαζί μας, δίνοντάς μας την ανταμοιβή ότι οι άνθρωποι θέλουν να ενωθούν αρκεί να υπάρξει ο τρόπος.

Sophie Bulbulyan: Η εμπειρία αυτής της παράστασης ήταν ένα συναισθηματικό σοκ για τον καθένα από εμάς, που εργαστήκαμε για αυτό το πρότζεκτ. Μια εμπειρία τόσο δυνατή, που δεν την περιμέναμε. Για τα μέλη της ομάδας με κινητικά προβλήματα, η διαδικασία της παράστασης ήταν πραγματικά αναγεννητική. Σε ό,τι αφορά στο κοινό, οι αντιδράσεις ήταν ποικίλες και πολύ συγκινητικές. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις, η σιωπή ήταν ακόμα πιο δυνατή από οποιαδήποτε μαρτυρία. Αυτό που έχει αποτυπωθεί πολύ έντονα στη μνήμη μου είναι τα έκπληκτα πρόσωπα των θεατών, που έμοιαζαν να παρακολουθούν μαγεμένοι μια παράσταση βγαλμένη από έναν κόσμο φανταστικό. Επίσης, ο ενθουσιασμός, τον οποίο επέδειξαν τα διεθνή ΜΜΕ, αποδεικνύει ότι καταφέραμε να ικανοποιήσουμε μια κοινωνική ανάγκη: να βρούμε τον τρόπο να επιστρέψουμε στις ανθρώπινες αξίες της συμπόνιας και του μοιράσματος, παρ’ όλες τις προκλήσεις.

 

“Drops of Peace”

25, 26, 27 Οκτωβρίου 2015

Μουσείο Βορρέ: Πάροδος Διαδόχου Κωνσταντίνου 1, Παιανία, Αττική

Ώρα έναρξης: 20.30

Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα.

Facebook   Instagram  www.dropsofbreath.com

 

Φωτογραφίες: Drops Of Breath ©Despina Psalli ©Αλέξανδρος Αναγνωστόπουλος