Δώστε Στη Ζωή Σας Τη Σημασία Που Της Αξίζει

Τι θα λέγατε, λοιπόν, αν από σήμερα κιόλας προσπαθούσαμε να ζούμε την κάθε μέρα λες και είναι γιορτή;

Έχετε άραγε αναρωτηθεί ποτέ γιατί έχουμε πάντα ανάγκη να προσδοκούμε κάτι που θα έρθει; Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η ανυπομονησία και η προσμονή της έλευσης των γιορτών, που μας πιάνει λίγες μόλις ημέρες αφότου έχουμε αποχαιρετήσει το καλοκαίρι! Τι κι αν πρακτικά υπάρχουν μέρες μες το φθινόπωρο που ο υδράργυρος σκαρφαλώνει στα ύψη; Πολλοί θα επιμένουν να ονειρεύονται Άγιους Βασίληδες, έλκηθρα και χριστουγεννιάτικα δέντρα ακόμα και τέσσερις μήνες πριν… 

Κι αν ως έναν βαθμό αυτό ίσως ακούγεται λογικό, με τη δικαιολογία ότι αυτή η τάση αποτελεί μέρος της ανάγκης μας να θέτουμε στόχους και να δίνουμε στον εαυτό μας κίνητρα για το μέλλον, υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Αυτή που ερμηνεύει αυτή την προσήλωση στο μέλλον ως την αιτία που σταματάμε να απολαμβάνουμε το παρόν και την καθημερινότητά μας, αντιμετωπίζοντάς τα ως το “ενδιάμεσο στάδιο” μέχρι να έρθει η πολυπόθητη στιγμή που επιτέλους… θα ζήσουμε.

lights-in-the-sky-Unique-lifeΦωτογραφία: National Geographic

Η συμβουλευτική ψυχολόγος, Χαριέττα Λιακάκη, επισημαίνει ότι “το να θέτουμε έναν στόχο ή να περιμένουμε κάτι δεν είναι απαραίτητα κακό, καθώς μας βοηθά να κατανοήσουμε τις ανάγκες μας, το τι είναι σημαντικό για εμάς, αλλά και να βάλουμε σε μια τάξη τη ζωή μας και να οριοθετηθούμε. Όταν όμως αυτή η αναμονή γίνεται στάση ζωής, τότε θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν καταλήγει να γίνεται μια άμυνα του οργανισμού μας απέναντι στην καθημερινότητα”.

Έχουμε μάθει να εμπιστευόμαστε ως αληθινές τις πιο έντονες συνθήκες, σαν μια ευκαιρία να ζήσουμε κάτι αξιομνημόνευτο.

Φαίνεται, πως μέσα από αυτή τη συνεχή αναμονή μαθαίνουμε να αναβάλλουμε τη ζωή μας, προβάλλοντας εικόνες από αυτήν στο μέλλον. Εικόνες και καταστάσεις, που τις περισσότερες φορές αντιλαμβανόμαστε ως πιο ενδιαφέρουσες από αυτές που ζούμε στο παρόν μας. Είναι και τα media, που μας περνούν μέσα από τις ταινίες του Χόλυγουντ και τη διαφήμιση, μεγάλες ιστορίες αγάπης, αδερφικές φιλίες, τέλειες οικογένειες, ως κάτι σύνηθες που συμβαίνει γύρω μας.

mother-daughter-Unique-lifeΦωτογραφία: National Geographic

Όταν εμείς, λοιπόν, στο παρόν μας δεν βιώνουμε κάτι ανάλογο, νιώθουμε ότι η πραγματική μας ζωή δεν έχει αρχίσει ακόμα, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουμε την καθημερινότητά μας ως το “ενδιάμεσο στάδιο”, ως το διάλειμμα για τις διαφημίσεις, λίγο πριν ξεκινήσει η προσωπική μας ταινία. Εκεί όπου ονειρευόμαστε να βιώσουμε κάτι υπέροχο και ειδυλλιακό.

“Εν ολίγοις, έχουμε μάθει να εμπιστευόμαστε ως αληθινές τις πιο έντονες συνθήκες, όπως αυτές των εορταστικών περιόδων, σαν μια ευκαιρία να ζήσουμε κάτι αξιομνημόνευτο.  Στο μεταξύ, η ζωή μας περνά χωρίς να της δίνουμε τη σημασία που της αξίζει“,  τονίζει η κα Λιακάκη.

Τι θα λέγατε, λοιπόν, αν από σήμερα κιόλας προσπαθούσαμε να ζούμε την κάθε μέρα λες και είναι γιορτή; Δεν χρειάζεται να συμβεί κάτι μεγαλειώδες, η ζωή είναι από μόνη της ένα μεγάλο δώρο, γεμάτο προκλήσεις, που μας καλεί να το απολαύσουμε. ‘Οχι αύριο. Εδώ και τώρα!

birth-Unique-lifeΦωτογραφία: National Geographic

Φωτογραφίες: ©National Geographic, nationalgeographic.com

 

*Χαριέττα Λιακάκη MSc Συμβουλευτική Ψυχολόγος, Τελειόφοιτη Ψυχοθεραπείας Gestalt, Εκπαιδευμένη στη μέθοδο τραυματοθεραπείας EMDR (www.chariettaliakaki.gr)