Αρνητικές Ειδήσεις Και Πώς Επηρεάζεται Η Ζωή Μας Από Τα ΜΜΕ

Πόσο οικεία μας έχει γίνει πλέον μια εικόνα με αίμα ή βία και σε ποιο βαθμό ευθύνονται τα ΜΜΕ για την αλλαγή αυτή; 

Είναι δύσκολο πλέον να αποφύγουμε τις αρνητικές ειδήσεις, όχι μόνο γιατί όσο πάνε και αυξάνονται, αλλά και γιατί “βομβαρδιζόμαστε” από παντού, τηλεόραση, ραδιόφωνο, ίντερνετ, social media. Τα αυτιά μας έχουν συνηθίσει πλέον να ακούνε για δολοφονίες, βιασμούς, πείνα, πόλεμο, τρομοκρατικές οργανώσεις, καταστροφικά καιρικά φαινόμενα, σκάνδαλα, νέα μέτρα ενόψει κρίσης και άλλα τόσα. Και όλα αυτά τα συνηθίσαμε.

Κάποτε λέγαμε  “κοίτα τι γίνεται στο κόσμο…” και υπήρχε έγνοια, θλίψη, ενδιαφέρον, αντίδραση, διάλογος, ενώ τώρα; Τώρα παραμένουμε θεατές. Κοιτάμε και ενημερωνόμαστε, χωρίς κριτική, σκέψη ή συνείδηση. Αυτό όμως, είναι λογικό επόμενο να φέρει δυσκολίες στο να καταλάβουμε την πραγματικότητα.

Αυτά ακριβώς, που βιώνουμε όταν ενημερωνόμαστε από τα δελτία ειδήσεων είναι:

  • οι προσωπικές φιλοδοξίες των δημοσιογράφων,
  • ο φανατισμός,
  • οι τεχνικές επηρεασμού,
  • η πλύση εγκεφάλου,
  • οι μέθοδοι προπαγάνδας,
  • η εξυπηρέτηση κομματικών συμφερόντων,
  • η παρουσίαση του εγκλήματος με ωμό τρόπο για λόγους εντυπωσιασμού και τηλεθέασης και
  • η μετατροπή των ειδήσεων σε εκπομπές

Κατά κάποιον τρόπο, ο ρόλος των δημοσιογράφων μέσα στα χρόνια άλλαξε. Ενώ παλαιότερα απλώς εκφωνούσαν τις ειδήσεις, σήμερα τις αποδίδουν με συναισθηματισμό και κριτική, ώστε να τραβήξουν το ενδιαφέρον των τηλεθεατών. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που επηρεαζόμαστε. Επειδή αποδίδουν μεγαλύτερη αρνητική διάσταση στα γεγονότα από αυτή που πραγματικά έχουν.

Μεταφέρουμε όλη αυτήν την ανησυχία στη σκέψη μας, στις συζητήσεις μας και γενικά στην καθημερινότητά μας. Ακόμη και εάν κάποια γεγονότα είναι άκρως σημαντικά, προβάλλονται σε τέτοιο σημείο που κουράζουν τους δέκτες, οι οποίοι “εθίζονται” στο ίδιο το γεγονός, με αποτέλεσμα είτε να το απαξιώνουν, θεωρώντας το μέρος της καθημερινότητας π.χ.  οι μετανάστες στην Ελλάδα, είτε να το προσπερνούν. Σκεφτείτε πόσο οικεία μας έχει γίνει πλέον μια εικόνα με αίμα ή βία.

Οι άνθρωποι που διαχειρίζονται τις πληροφορίες, πολλές φορές εκμεταλλεύονται την ψυχολογία μας, που επηρεάζεται από τις αρνητικές ειδήσεις.

Το ερώτημα όμως είναι γιατί μένουμε απλώς θεατές από απόσταση;

“Αν ένα πρωί περπατήσω επάνω στο νερό, την άλλη μέρα οι εφημερίδες θα γράφουν: «Ο Πρόεδρος δεν μπορεί να κολυμπήσει»”, Λύντον Τζόνσον

 

Φωτογραφία: vulcanpost.com