21 Μαρτίου γιορτάζουμε την παγκόσμια ημέρα ποίησης. Η επιλογή της ημέρας δεν είναι τυχαία, καθώς συνδυάζεται με την ημέρα της εαρινής ισημερίας, που φέρνει σε ισοτιμία το φως και το σκοτάδι. Έτσι άλλωστε δεν είναι και η ποίηση; Ταιριάζει το φως των ανθρώπων, αλλά και τα σκοτάδια τους. Όμως, πολύ σωστά είχε πει και ο Ντελακρουά “Δεν υπάρχει Τέχνη χωρίς Ποίηση”.

Παλιότερα, οι ποιητές ήταν κάτι άπιαστο για τους απλούς ανθρώπους, έλεγαν τα ονόματα τους με θαυμασμό και δέος. Εκείνοι πάλι μαζεύονταν σε λέσχες και αντάλλασσαν ιδέες. Ιδιαίτερα στη χώρα μας, λόγω του γλωσσικού ζητήματος, το κύρος τους εκτός των άλλων ήταν και κοινωνικοπολιτικό.

Οι ποιητές κατά τον Τάσο Λειβαδίτη είναι: “Ύποπτοι θαυματοποιοί που πυροβολούν τις λέξεις και γίνονται πουλιά.”

Στην εποχή του διαδικτύου και των social media, των γρήγορων διακινήσεων ιδεών, η ποίηση έχει προσαρμοστεί ή μάλλον δείχνει να προσαρμόζεται στους νέους ρυθμούς με τα πολυάριθμα blogs, τα ηλεκτρονικά περιοδικά με τα αφιερώματα, τις αναλύσεις, τις ανθολογίες και τις κριτικές. Ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να έρθει σε απευθείας επαφή ακόμα και με τον ίδιο τον ποιητή, να του κάνει σχόλια μέχρι και κριτική.

 

Η ποίηση είναι εύκολα προσβάσιμη μ’ ένα κλικ στην οθόνη του υπολογιστή, πιο οικονομική από ποτέ. Για πολλούς δε, μοιάζει με μακρινή ανάμνηση η μυρωδιά του χαρτιού και η αίσθηση της προσμονής του ξεφυλλίσματος μια νέας ποιητικής συλλογής. Πλέον το ταξίδι για την “Ιθάκη” μοιάζει πολύ κοντινό.

Αυτή η ενδιαφέρουσα και γόνιμη -πολλές φορές- δοσοληψία μεταξύ ποιητή και κοινού ενέχει και κάποιους κινδύνους. Πρώτα απ’ όλα, χάνεται η ίδια η μαγεία της ποίησης, με την τόση απλούστευση της επικοινωνίας του ποιητή και του αναγνώστη. Ο δημιουργός  δεν είναι πια στο βάθρο της φαντασίας  και πολλές φορές ισοπεδώνεται και ελλοχεύει ο κίνδυνος να χάσει τα πνευματικά του δικαιώματα.

Επιπλέον, ένα ολέθριο σφάλμα του διαδικτύου και της γρήγορης  μετάδοσης ιδεών είναι  οι ανακρίβειες και τα λάθη, που ανακυκλώνονται. Πόσες φορές δεν διαβάσαμε ποιήματα με ψευδείς υπογραφές σε πολλά διαφορετικά προφίλ;

Χρειάζεται μέτρο λοιπόν και σύνεση και αν σκεφτείτε ότι “Τούτη η εποχή, δεν είναι εποχή για ποίηση κι’ άλλα παρόμοια”* ίσως το αναιρέσετε λίγο πιο κάτω όπως και ο ίδιος ο ποιητής. Μάλλον γιατί κάθε εποχή έχει ανάγκη έκφρασης!

 

 

*Ποίηση 1948 Νίκος Εγγονόπουλος

Φωτογραφία: imgarcade.com