Μήπως η αναβλητικότητα έχει κατασκηνώσει στην καθημερινότητά μας; Καιρός να κάνουμε κάτι γι’ αυτό!

 “Θα το κάνω αύριο, έχω χρόνο.”, “Δεν προλαβαίνω, είναι πια αργά!”, “Δεν πειράζει, δεν ήταν σημαντικό έτσι κι αλλιώς”, “Πρέπει να ταΐσω τον σκύλο.”.

Κλασικές δικαιολογίες, που όλοι έχουμε πει έστω μια φορά. Τι γίνεται, όμως, όταν τις λέμε συχνά; Μήπως η αναβλητικότητα έχει κατασκηνώσει στην καθημερινότητά μας; Πώς διαχειριζόμαστε τον χρόνο;

Αρχικά, χρειάζεται η συνειδητή αποδοχή του προβλήματος κι έπειτα οι τρόποι για να το αναστρέψουμε.  Ας δούμε μερικούς παρακάτω:

  1. Check-list: Κρατάμε ατζέντα ή μικρές σημειώσεις σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή, για υπενθύμιση των υποχρέωσεων/δραστηριοτήτων μας.
  2. Εναλλακτική υπενθύμιση: Βάζουμε κάποιες φορές άλλους να μας υπενθυμίζουν πολύ σημαντικά πράγματα, ώστε να δρουν σαν κινητήριες δυνάμεις.
  3. “Φυσιολογικές” συνήθειες: Ακολουθούμε έναν ρυθμό ζωής και ωραρίων, ανάλογο όσων θέλουμε να κάνουμε.
  4. Ρεαλισμός: Θέτουμε ρεαλιστικούς στόχους σε καθημερινή βάση, υπολογίζοντας με ειλικρίνεια τον χρόνο που χρειαζόμαστε για κάθε εργασία μας. Χωρίς να ξεχνάμε ότι η μέρα έχει μόνο 24 ώρες!​
  5. Βάζουμε στοίχημα; Το κάνουμε να φαίνεται σαν παιχνίδι. Ορίζουμε χρονικό περιθώριο ενός τετάρτου, μισής ώρας, μιας ώρας κλπ., βάζοντας στοίχημα με τον εαυτό μας, ότι τουλάχιστον σε αυτό, θα κερδίσουμε τον χρόνο.
  6. Όταν η σκέψη ταξιδεύει: Απομακρύνουμε ή απομακρυνόμαστε από παράγοντες, που αποσπούν την προσοχή μας και συγκεντρωνόμαστε στον στόχο.
  7. Ποιες είναι οι προτεραιότητες μου; Το να μην προλάβουμε ή να αρνηθούμε να κάνουμε κάτι, που δεν είναι τόσο σημαντικό, για να κάνουμε κάτι μεγαλύτερης σημασίας, δεν σημαίνει ότι είμαστε αναβλητικοί, αλλά ότι θέτουμε σωστά τις προτεραιότητες μας.
  8. Κάλλιο αργά παρά ποτέ! Αν υπάρχει ακόμα χρόνος, ακόμα κι αν το όριο ξεπεράστηκε, καλύτερα να δράσουμε όσο προλαβαίνουμε, παρά να γραφτεί το γεγονός στα μην πεπραγμένα.
  9. Μήπως φοβόμαστε κάτι; Ο φόβος της αποτυχίας, οι ανασφάλειες ή άλλες ψυχολογικές συνιστώσες έχουν συχνά ως αποτέλεσμα την παντελή αδράνεια. Ας μην αφήνουμε αρνητικά συναισθήματα, να επισκιάζουν τις πραγματικές μας ανάγκες.  Σκεφτόμαστε θετικά, διατηρώντας τον ρεαλισμό.
  10. Η τελειομανία δεν είναι πάντα υπέρ μας. Ορισμένα πράγματα δεν χρειάζεται να είναι πάντα στην εντέλεια, ούτε κι εμείς να είμαστε μονίμως στην πένα!
  11. Επιβραβεύουμε τον εαυτό μας, όταν έχουμε ολοκληρώσει τα “to do’s”. Ας μην θεωρούμε δεδομένη την περαίωση των καθηκόντων μας. Είναι ένα μικρό ή μεγάλο επίτευγμα και αξίζει να απολαύσουμε την αίσθηση της ολοκλήρωσης, συνδέοντάς τη με θετικά συναισθήματα, σαν μέθοδο θετικής ενίσχυσης.

time-management-unique-life

Η πολυμορφία του κόσμου μας καθιστά διαφορετικούς στον τρόπο που δρούμε, όπως όταν κάποιοι υποστηρίζουν το multitasking, ενώ άλλοι δεν έχουν στα ατού τους, τις παράλληλες δραστηριότητες. Σημασία έχει να φέρνουμε εις πέρας τους στόχους μας, αποφεύγοντας τα χρονικά εμπόδια, που ορισμένες φορές βάζουμε οι ίδιοι. Δεν χρειάζεται όλοι να δουλεύουμε στον ίδιο ρυθμό και με τα ίδια μέσα, όταν υπάρχουν διαφορετικές λύσεις για το ίδιο πρόβλημα. 

 

Φωτογραφίες: playbuzz.com, bychouchouetloulou.com